Ο καθένας για τον
καθένα
και όλοι
για τον καθένα
Ο επιθανάτιος ρόγχος ενός νεοέλληνα εν απογνώσει
Αγαπητότατοι
φίλοι και οχτροί, σκέτοι πολίτες,
αξιωματούχοι, κάθε ηλικίας, φύλου, βαλαντίου, δραχμοϊστές ή ευρωϊστές αδιάφορο, ελάτε όλοι στην
παρέα, για να αποτινάξουμε τους κρατούντες, οι οποίοι φορώντας τήβεννο,
παριστάνουν τους δόκτορες, διαδίδοντας μάλιστα, ότι κινδυνεύει το
κοινοβουλευτικό πολίτευμα και η Δημοκρατία από τις μούτζες και τα “ου”, που
απευθύνονται σε αυτούς και την άθλια διακυβέρνησή τους!
Οι περισσότεροι δώσαμε την προ διετίας απόλυτη
πλειοψηφία για να μας τραβήξουν από το βούρκο κι αυτοί, αντί αυτού, μας
έσπρωξαν στον πάτο, επιμένοντας να εξαντλήσουν - και μάλιστα για το καλό
μας(!!!)- ολόκληρη την τετραετία.
Η αντιπολίτευση
αλλού τυρβάζει!
Λαγοκοιμάται φωνασκώντας ή σε ήπιους
τόνους αναμασάει διαμαρτυρίες,
καταγγελίες, υποδείξεις, διαφωνίες, αλλά χωρίς καθόλου διάθεση να πάρει θέση
στις δηλώσεις επιφανών ανδρών στο τι θα μπορούσε να κάνει αν... ήθελε...
Έτσι περνάνε αυτοί
καλά κι εμείς ...χειρότερα! Ενώ -λέγουσι
τινές- ότι είναι υπέρ αρκετοί τριάκοντα βουλευτές, για να στείλουν
σε δίκη τον κ. Jefry -(εν
Ελλάδι ακούων εις το όνομα Γεώργιος ), με πιθανή ποινή 2ετούς κάθειρξης, αν η δικαιοσύνη αποφασίσει ν'ανοίξει έστω
και το ένα της μάτι...
- Εγώ μετρώ 146 βουλευτές εκτός Παπανδρεϊκού ΣΟΚ,
μέσα στους οποιος: 21( ΚΚΕ) και 13 ( Σύριζα+Δημ.Αριστ).=34 (τριάκοντα/τέσσερα
κεφάλια !!!...!=34!) Αν δεν κάνω λάθος,
που δεν κάνω...
όλα είναι λάθος και η φίλη Δημοκρατία θεόσκ...
Το ερωτημά μου
φρικτό, απαίσιο, παλαβό, τραγελαφικό και τρισκατάρατο!
Ούτε λίγο, ούτε
πολύ,είμαι- φοβάμαι είμαστε – μόνοι!
Ο κόσμος
άλλαξε,
φθάσαμε σ' ένα σημείο οριακό,
όπου προλετάριος δεν είναι μόνο
ο εργάτης, αλλά όλοι μας!
Ανασκουμπισθείτε!
μόνη προσπάθεια-ελπίδα:
να
ενωθούμε πάσει θυσία!
Προτείνω
και συμφέρει να γλυτώσουμε
τη μεταλλαγή του εαυτού μας
ν' αλλάζοντας τη νοοτροπία μας! Δηλαδή,
τον τρόπο που νιώθουμε- μεταφράζουμε -χωνεύουμε αυτό
που βλέπουμε...
.
Ο μόνος δρόμος προς την
συνένωση
Είναι η συν-ζήτηση
Ικανός για συζήτηση, αυτός
που έχει
Αμφιβολίες.
γιατί ο έχων απαράβατες
απόψεις-
πεποιθήσεις είναι ικανός
μόνο ν’ακούει
μέχρι να έρθει η σειρά του
να ομιλήσει
Όποιος αμφιβάλλει ανοίγεται!
γι’ αυτό οφείλει να
προσέχει…
Ο σίγουρος συμμαζεύεται και
προφυλάσεται, κατηγορεί
συνεχώς
τους άλλους και διασπείρει
ζιζάνια
στους αμφιβάλλοντες.
Είθε οι συζητήσεις να
καταλήξουν
σε συνεννόηση!
τότε σειρά θα έχει ο
συνδιασμός
υπομονής – επιμονής
με ψήγματα αναγκαίου
συμβιβασμού &
αυστηρής τήρησης της Αρχής ‘μη βίας’.
Έχει μεγάλη σημασία προ πάσης αντιπαράθεσης, να γνωρισθούμε
καλύτερα με νταούλια και βιολιά ώστε ν’ αποκτήσουμε αμοιβαία εμπιστοσύνη και
προ παντός φιλία και άμεση
συντροφικότητα, που
θα είναι πολύτιμα στην
μετέπειτα αντιπαράθεση για τον καθορισμό της πορείας και των απ’ όλους
αποδεκτών στόχων και των -προς αυτους- μέσων.
η εξέγερση
άστοχη,
η διαμαρτυρία
άσκοπη,
η απεργία
ασύμφορη.
με όλα αυτά υποφέρει μόνο ο κοσμάκης, στον οποίον πετάνε
προαποφασισμένα ψίχουλα και δικαιώματα της «πλάκας»! μοναδικός σκοπός
να γυριζουμε σπίτια μας ευχαριστημένοι και
ίσως παρέα, με αρκετούς λαβωμένους… ΚΑΙ
την άλλη μέρα αγόγγυστα, με το κεφάλι κάτω
μεροδούλι-μισοφάϊ…κι έχει ο Θεούλης!
Όχι το ενα, όχι το άλλο…επίπονο
να τις τρώω, ηλίθιο να σκύβω αδιαμαρτύρητα το κεφάλι, ασύμφορο να απεργώ…
Πως τότε να τους πολεμήσω;;;
Ερώτηση καταπέλτης…με χίλιες δυό απαντήσεις και άλλες τόσες
αντιγνωμίες!
Ο χρόνος τρέχει και μας βιάζει! Δεκτό! Όμως και το «όποιος
βιάζεται..σκοντάφτει», φρένο σωστό!
Είναι βέβαια γεγονός, ότι εκτός από το φαλήρι- σμα και το
ξεπούλημα των πάντων, εξώκοιλε και η αξιοπρέπειά μας –δεν εννοώ αυτή που έσωσε
ο
Jefry στην αλλοδαπή αλλά την
αξιοπρέπεια προς τον εαυτό μας, που ανεχόμαστε αυτου του είδους κυβέρνηση…
Μας έχουν καθηλώσει κι επιζητούν τρόπους να μας εκνευρίσουν για να
μας εξωντόσουν, ή να αυτοεξωντοθούμε- διαμελισμένοι και διχασμενοι όπως
πάντα…αλλά ΕΜΕΙΣ είπαμε:
Προτιμάμε να τους εκνευρίσουμε εμείς με θερμή ψυχραιμία και με τ’ άοπλα όπλα μας, θυμίζω:
Απόλυτη σιγή –που τρομάζει,
Παρατεταμένα ου/ου/ου –που ξεκουφαίνουν!
Εκτός από τον εκνευρισμό τους, θα μάθουμε
Την αξία της αυτοσυγκράτησης, τη δύναμη
της συνεργασίας και τον πολλαπλασιασμό της, στην περίπτωση του
συντονισμού!
Άνδρες των ΜΑΤ , αστυνομικοί
και στρατιωτικοί,
είσαστε όλοι
ακραιφνείς Έλληνες – αδέλφια...
Το καθήκον προς τ'αδέλφια, προπορεύεται και η πίστη στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ακυρώνει κάθε άλλο όρκο προς τους ιθύνοντες που πουλούν τον πλούτο μας,α λλά και μας!
Αδέλφια ενωθείτε μαζί μας, γιατί όταν μας εξοντώσετε,
θα έλθει και η σειρά σας...
Π ρ ο σ έ ξ τ ε! Θέλουν με πανουργία όλους
τους Έλληνες,πλήν μερικών, υποχείρια, μαριονέτες, υπόδουλους γιά να
εργάζονται εξαντλητικά, ενώ αυτοί, άρχοντες, που τάχα μας βοηθούν, απομυζώντας
τα πλούτη μας !!!
Άνδρες των ΜΑΤ! Συναδελφωθείτε μαζί μας, όσο είναι
καιρός! Προστατέψτε την περιουσία μας και όχι μόνο τους ιθύνοντες από τον
προδομένο λαό, που μ'όλο το δίκηο του, μπορεί να φερθεί σαν τυφλωμένος όχλος
!...
Μια άλλη πρόταση
για έξοδο
(και όχι μόνο)
1./ Όλοι μας
-Ιθύνοντες & πολίτες / άνδρες & γυναίκες / γέροντες, ενήλικοι &
παιδιά / έξυπνοι & βλάκες- είμαστε άνθρωποι διαφορετικού
διαμετρήματος μεν, αλλά άπαντες ισότιμα μέλη
της κοινωνίας των ανθρώπων.
Κατά κανένα τρόπο ίσα, αλλά ουσία και όχι μόνο τύποις ισότιμα!
2./ Πρόβλεψη καταλλήλων προϋποθέσεων, ώστε η κοινωνία
αφ' ενός να μεριμνήσει και φροντίσει τους ανήμπορους, αφ'ετέρου δε αποκλείσει
τη συσσώρευση του πλούτου. Να κλείσει
την ψαλίδα μεταξύ των εχόντων και μη εχόντων, να μειώσει δε και συγκρατήσει τις απολαυές όλων των εργασιακών
βαθμίδων σε λογικό επίπεδο.
3./ Ευκολονόητο
ότι δεν υπάρχει εξουσία, ικανή να δημιουργήσει μια τέτοια κοινωνία, για
ικανοποιητικό ποσοστό των υπηκόων της.
Κάτι τέτοιο θα είναι αδύνατο και
στον όποιον ριζοσπάστη του μέλλοντος, αν δεν προηγηθεί η ανατροπή του κακού
δαίμονα... γιατί ο κύριος υπόλογος είναι η νοοτροπία μας. Επίσης συμβάλλει ο αναχρονιστικός
τρόπος του σκέπιεσθαι, όπως και η
απαρχαιωμένη μέθοδος διεκπεραίωσης των πάσης φύσεως υποθέσεων ή αντιμετώπισης
των αναφυομένων -συνεχώς- προβλημάτων.
4./ Συνειδητοποιήσαμε πλέον ότι βρισκόμαστε στο
χείλος του γκρεμού! Απελπισμένοι και
εγκαταλειμμένοι, αντιμέτωποι με το ερώτημα που μας σπαράζει: από ποιον να
ζητήσουμε βοήθεια και σωτηρία;;; Το δίλημμα τραγικό: Από το Θεό ή το Διάβολο;;; να δοκιμάζαμε μήπως έναν καινούργιο
ηγέτη; ένα άλλο σύστημα;;
5./ Ο μόνος
-κατ' εμέ- ελπιδοφόρος δρόμος: να συναισθανθεί ο καθένας τη δύναμή του και ν'
αναλογισθεί τη δύναμη, που θα ξεχυθεί στην πιθανή ένωση και συντονισμό τους!
Ας επικαλεστεί λοιπόν, ο καθένας μόνος του, το συναίσθημά
του. Χαλαρώστε...ώστε να το νιώσετε
να σας κατακλύζει και να σας προκαλεί ανατριχίλα και ενθουσιασμό, που
-τουλάχιστον- βρέθηκε κάτι να σας απασχολήσει προσωπικά και ν' απαλύνει
το μπερδεμένο σας μυαλό, από τις
αδιεξοδικές σκέψεις του.
6./ Νιώστε ότι
η λογική είναι μια καταπληκτική μέθοδος διεκπεραίωσης των θεμάτων που μας
απασχολούν και καταπληκτικός οδηγός στην εν γένει πορεία μας. Χωνέψτε όμως ότι
ορθολογιστής δεν είναι ο λάτρης της, αλλά αυτός που νιώθει και ξέρει πού και
πώς να τη χρησιμοποιήσει! Προσπαθείστε
να εφαρμόσετε κάτι, που εκ πρώτης όψεως θα σας φανεί εφυολόγημα και άνευ
σημασίας: ψάξτε λογικούς τρόπους για την ανίχνευση δρόμων προς επιθυμητούς
στόχους, καθορισμένους αποκλειστικά απο το συναίσθημα! Βάλτε στόχους: “λογικά εφικτούς / συναισθηματικά
αποδεκτούς”
7./ Το
συναίσθημα είναι όπλο άοπλο, που επί αιώνες νέμονται ιερείς, ηγεμόνες, γονείς
και διδάσκαλοι εις βάρος των αγαθών και αμορφώτων. Καιρός να χρησιμοποιηθεί επ'
ωφελεία των κατατρεγμένων, αναλαμβάνοντας πρωτεύουσα θέση στον αγώνα για την
εκδίωξη των αντιδραστικών, ανατροπή της κατάστασης, όπως και για την έξοδο από
την κρίση. Εκτός αυτών θα συμβάλει
ενεργά στην αναζωπύρωση και ανάπτυξη των προϋποθέσεων εγκαθίδρυσης της
ου-τοπικής, με τα σημερινά δεδομένα,
κοινωνίας.
8./
Καθυπόταξη της εσωτερικής αστυνόμευσης και ανάδυση του καθηλωμένου πραγματικού μας εαυτού, που
συμπιέζεται αφόρητα από και μέσω αυτής. Εξελίχθηκε σε τοποτηρήτρια, ενώ θα όφειλε
να λειτουργεί ως φύλαξ άγγελός μας από
τις κακοτοπιές και ως υπεύθυνη
διαλογής των εκ των “έξω” προσταγών, νουθεσιών, νόμων και των ποικίλων
“πρέπει” που μας βομβαρδίζουν καθημερινά και αδιάλειπτα!
9./
Σκεφθείτε ή καλύτερα νιώστε την
άποψη ότι δεν υπάρχουν ουσία κακοί και καλοί, φίλοι και οχθροί ή αλλόπιστοι... Είναι όμως γεγονός
ότι υπάρχουν σχέσεις καλές και κακές, πανάθλιες και αγαθές, φιλικές και
εχθρικότατες- αφόρητα καθημαγμένες!
Σκεφθείτε λοιπόν μήπως ο μοναδικός φταίχτης και
υπόλογος κρύβεται ανάμεσά μας και όχι σ' εμάς ή στους κακούς(τους ...άλλους,
ήθελα να πω!).
Μήπως θ' άξιζε
τον κόπο αντί να γαλουχούμε τους
ανθρώπους, να προσέξουμε πολύ
περισσότερο τη συμπεριφορά και προπαντός τη στάση μας, απέναντι στους
άλλους;;; Τον τρόπο, το ύφος και την
προκατάληψη που τους αντιμετωπίζουμε, μέχρι τώρα;;;
Δεν εννοώ “καθώς πρέπει” τρόπους, αλλά να απαλύνουμε
τις κομματικές, εθνικές και θρησκευτικές μας διαφορές, απαγγιστρούμενοι από τις
πεποιθήσεις,που κουβαλάμε...
10./ Ας
σταματήσει ο Άνθρωπος νάναι το πιόνι παμφάγων υποσυνόλων και να
νιώσει-συναισθανθεί τη μοναδικότητά του κι ότι αποτελεί το μοχλό κάθε
ενέργειας, πράξης και δημιουργίας. Υπεύθυνος και υπόλογος για το κάθε τι, αλλά
όχι ο αιωνίως φταίχτης και
κατηγορούμενος από τα Σύνολα που υπηρετεί και νέμονται έπαθλα και
ωφέλη... Μας περιεργάζονται βάναυσα κι
εμείς λέμε ευχαριστώ για την εργασία που μας προσφέρουν έναντι πινακίου
φακής! Ξυπνείστε! Γρηγορείτε!
Γιατί ακόμα κι αν υπάρχει ο άλαλος Θεός, ο καθένας μας είναι κληρονόμος
Του κι όχι μόνο οι αυθαιρέτως χειροτονούμενοι!
11./ Η εξέγερση άστοχη, η διαμαρτυρία άσκοπη και η
απεργία ασύμφορη! Με όλα αυτά υποφέρει μόνο ο λαός, στον οποίο πετάνε
προαποφασισμένα ψίχουλα και δικαιώματα
της “πλάκας”, για να γυρνάμε ευχαριστημένοι -και με αρκετούς λαβωμένους-
στα σπίτια μας! Υπερήφανοι, που κερδίσαμε ή γεναία ηττηθήκαμε,
τρέχουμε την άλλη μέρα
αγόγγυστα και με σκυμένο το κεφάλι, μη και χάσουμε το “μεροδούλι-μισοφάϊ” κι
έχει ο Θεός!
12./ Πετάξτε τα
πάντα, εκτός του αμιγούς εαυτού σας, στον αέρα κι όχι στα σκουπίδια! Ξεδιαλέξτε, με προσοχή και σύνεση, τ'
αναγκαία και απολύτως χρήσιμα κι όχι αυτά που λάμπουν! Βασικό, να σκέπτεσθαι ως προς τι σε
κάθε διαλογή σας, ώστε να κάνετε τις σωστές επιλογές. Επίσης, προτιμότερες οι
διαδοχικές-αλλεπάλληλες δοκιμές, παρά η αδράνεια από φόβο λάθους...Συνοψίζω: αναφορά
πάντα στο “ως προς τι”, απόκτηση γνώσης από αλλεπάλληλες αποτυχημένες
δοκιμές! Μέθοδος γνωστή ως “ανάδραση”.
13./ Απαλλαγμένοι από περιττά βάρη, με μέθοδο τη
λογική, με σύγχρονο τρόπο σκέψης και το
συναίσθημα εκτός από όπλο άοπλο, μοναδικό υπεύθυνο για τον καθορισμό και
κριτική των στόχων μας, θα είμαστε καθ' όλα έτοιμοι για το μεγάλο βήμα: συνένωση!
Ένωση γενική και ακατάλυτη όλων, με συνεχή
προσπάθεια να προσχωρήσουν και οι ξεροκέφαλοι και ει δυνατόν (στο απώτερο
μέλλον)ακόμη και οι φανατικοί-φασίστες...
14./ Εαν
κατορθώσουμε την ένωση και ομοθυμία ενός μεγάλου ποσοστού, απαλύνουμε το μίσος
που ξεκινά από τους ηγεμονίσκους και μνηστήρες της εξουσίας και διαχέεται σε
όλους μας, θα ανοίξουν ονειρεμένοι ορίζοντες για το επέκεινα...
15./ Σαν πρώτο
βήμα προτείνω την αποσύνδεση εργασίας – βιοπορισμού! Σας φαίνεται
αστείο-ουτοπικό-πρόταση αιθεροβάμονα...αλλά αν το καλοσκεφθείτε (υποθέτοντας το
πρώτο βήμα, γεγονός) θα δείτε το ασύμφορο: ψάχνουμε αγωνιωδώς να βρούμε μια
βαρετή αγγαρεία, εκλιπαρούμε για ένα μισθουδάκι, φιλάμε κατουρημένες ποδιές για
μια θεσούλα και αρκετοί(;;;) στριμώχνονται έξω από τα ταμεία ανεργίας. Η
δουλειά δεν είναι αγγαρία- εμείς την κάναμε! Το σύστημά μας, αναγκάζει τους
μισους να ξεπατώνονται και τους υπόλοιπους να ξύνουν τ' αχαμνά τους, χιλιόμετρα
μακριά από το σπίτι τους, παιδεύοντας κι όχι εξυπηρετώντας τον κόσμο! Ήμαρτον!
Ένας ολόκληρος κόσμος εργάζεται λιμοκτονώντας, αλληλοσκοτωνόμαστε,
ξεκληριζόμαστε -απ' ότι μας λένε- για να φάμε!!! Ξυπνήστε ρέεεε! Λιγότερο θα
είναι το κόστος να τρέφουμε καλά τους ανήμπορους και τους ακαμάτηδες, παρά
σκατά κι απόσκατα στους σημερινούς άνεργους. Άλλωστε, μη ξεχνάτε τ' αποθέματα κεφαλαιου
που θα έχουμε μετά τη δίκαια εξομάλυνση των απολαβών και το κλείσιμο αχρήστων
Υπηρεσιών και άλλων τινών...
16./ Επιθυμώ να επισημάνετε ότι οι στόχοι -και
μόνο αυτοί- είναι όντως ουτοπικοί και εκτός κάθε πραγματικότητας. Αναλογισθείτε, ότι κι ο Θεός -που οι
περισσότεροι ίσως πιστεύετε- είναι κι Αυτός, όχι μόνο εκτός της πραγματικότητας, αλλά κι εκτός του
Σύμπαντος, που Αυτός δημιούργησε. Σας
προτείνω, χωρίς ίχνος ειρωνείας, να σκεφθείτε
ότι η πρότασή μου βασίζεται εις ευφυείς,
δυνατούς και παθιασμένους
ανθρώπους που θα πιεσθούν να τραβήξουν κουπί, σε ανταριασμένους και άγνωρους
ωκεανούς -αφόρητα πραγματικούς και μη καθΑγιασμένους- με ονειρικό μεν αλλά όχι
άϋλο και παρά φύσει στόχο! Ο μεν στόχος ουτοπικός- ο δε δρόμος λογικός αν και
δύσβατος! Ενώ ο προς τον Θεό και τον παράδεισό του δρόμος, ευκολοδιάβατος στα
όνειρά μας, εκτός από τον εφιάλτη της κάποτε -και όχι δεύτερης- Παρουσίας Του,
όπου απ΄ότι έχω πλέον μάθει καλά, θα
κριθούμε για τα επί γης, κρίματα,
ακολασίες και καλές μας λράξεις! Βέβαια
αφού κάποιες ακόμη γενεές θα έχουν προ πολλού εγκαταλείψει τα εγόσμια!
17./ Σας
αποχαιρετώ, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα με μπουγελώσουν οι μεν και πολλοί θ'
αδιαφορήσουν για τις φρούδες ελπίδες που προσπαθώ να εμφυσήσω, μη όντας
εντεταλμένος παρ'ουδενός και στερούμενος των απαιτουμένων δι'αυτό ειδικών
γνώσεων και διπλωμάτων! Σε κάποιους που πιθανόν χρειάζονται ν' ακούσουν τις
κραυγές απογνωσης που προσπαθώ να εκφράσω, όσο πιό ήρεμα μπορώ, τους λέω
τρυφερά, 'γειά-χαρά...γιατί είναι σίγουρο ότι θα ξαναβρεθούμε να συν-ζητήσουμε
πως θα καταφέρουμε το ακατόρθωτο, να υπερπηδήσουμε δυσκολίες και μαγγανιες που
μας κρατούν όμηρους και σπρώχνοντάς μας στην αδράνεια και τη μαλακία! Πάντα
υπ'όψη ότι χρειαζεται: σχέδιο
– χρονοδιάγραμμα - επεξεργασία - ολοκλήρωση
- εφαρμογή και να έχουμε μέσα μας-βαθειά εντυπωμένο οτι:
Α
ν α τ ρ ο π ή + ο υ τ ο π ί α = Ε ξ
έ γ ε ρ σ η (χωρίς οδοφράγματα! )

– τέσσερα αυτοτελήκείμενα, που συγκροτούν απόλυτα μια ολότητα γύρω απότα προβλήματα τηςαλεπούς αραδιασμένα πονηράκαι αρκούντωςακατάλληλα για μονόχνωτους... ενήλικες
Αυτόςίσωςείναι έναςπρόσθετοςλόγοςγια να διαβαστούν όλα τα κείμενα, μετάμεγάληςπροσοχήςκαι περισσής προκατάληψης!
Να σημειωθείπαρακαλώ Η αλεπούμας εν αντιθέσει με τη γάτα που σταμάτησε το κυνήγι των ποντικιών και χουζουρεύει ασταμάτητα, συνεχίζει ν' αναζητά συντρόφους συντρόφισσες για την καταπολέμηση των “σκύλων”, που μαςκυνηγούν αλύπητα και μας δαγκώνουν.
.........................................................................................................................................
δεν είναι ποιήματα,
ούτε μυθιστορήματα,
απέχουν απόπραγματείες
χωρίς να είναι ουτοπίες