το μανιφέστο του καθένα

Έχει αφάνταστα θιγεί η αξιοπρεπρέπειά μου! Περιτριγυρίζομαι από ανίκανους φαφλατάδες και νιώθω χειρότερος από τον καθένα που ήδη θίγεται η επιβίωσή του και η ίδια η σωματική του ακεραιότητα!

Έχει κλονισθεί η εμπιστοσύνη μου –όχι μόνο προς τους ιθύνοντες- αλλά και προς τα πάσης φύσεως θύματα της περιβόητης κρίσης που σαν θαλάσσια ρουφήχτρα μας περιδυνίζει σαν ζαλισμένα κοτόπουλα, τραβώντας μας προς το βυθό! Οι εκφράσεις μου καταλήγουν ποιητικές και άχρηστες, εφόσον όλοι πλέον γνωρίζουμε πολύ καλά  τι ακριβώς μας συμβαίνει! Η μαλάκυνση δύσκολα κρύβεται και όλοι λυσομανούν να πούνε τα δικά τους και να επιβάλλουν τη ρετσέτα τους, αγνοώντας ή επιτιθέμενοι στις προτασεις των άλλων. Μέχρι κι εγώ θέλω να κοινωνήσω τις ιδέες μου δημοσίως, παριστάνοντας τον μεσσία, τον έχοντα το ελιξήριο της συνένωσης των μαζών και των ιθυνόντων!
Με στόμφο, θρασύτητα, αδεξιότητα και αγάπη προς το συνάνθρωπο και τον εαυτό μου, δηλώνω, προς το παρόν κόσμια, ότι ξεσπαθώνω και είμαι έτοιμος και εφόπλου λόγχης για μια αναίμακτο & χωρίς βία αντεπίθεση!
Είναι αδιανόητο να κατευθύνονται οι τύχες μας από δυο χονδρους, ένα γερασμένο και ξεκούτη βασιλεύντα με 300 χαραμοφάηδες που παρανόμως τρώνε, πίνουν και συγκρατούν νομίμως την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας! Μαφία σκέτη που διαφωνούν μεταξύ τους για το θεαθήναι, συμφωνώντας τελικά ότι οφείλουν ‘για το καλό του λαού’ να παραμείνουν κολημένοι στο αξίωμα και όχι στα έδρανά τους και στο καθήκον δια το οποίο εξελέγησαν…
Απευθύνθηκα στον μέχρι λίγο πριν πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της μονοκρατίας και του ετσιθελισμού… στους βουλευτές του παΣΟΚ, του κ. υπουργού οικονομικών, τους αγανακτισμένους και τα …ΜΑΤ!!!
Σταματείστε τα παράπονα οι μεν…τους ηλίθιους και φανφαρόνικους κομπασμούς οι δε…διαδόσεις, ανώνυμες καταγγελίες, υποκρισίες και τα αιώνια θα. Σας βαρέθηκα όλους συλήβδην και αδιακρίτως- εκτος του εαυτού μου, που έχει σε όλα…δίκηο!!!
Την κυρία Κουκουέ με τους παληκαρισμούς της, τον κύριο Τσίπρα με τις μιξοαντιδράσεις  και την παραπονιάρικη αποδοχή των υπολοίπων μικροκοματαρχών που φωνασκούν ποικιλοτρόπως που δεν τους κάλεσαν στη παρέα…

Αγαπητότατοι συνάνθρωποι, ανοίγονται δυο προοπτικές και ένας και μοναδικός δρόμος για να επιβιώσουμε και να ανακόψουμε τη  θανατηφόρα πορεία…
Οφείλουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και ν’ αποφασίσουμε αν θα κλυδωνισθούμε μαζί με το ευρώ ή θα απομονωθουμε! Η απόφαση των πολλών και οι ενέργειες των ολίγων!!!
Φαγωθειτε-μαλλιοτραβηχθείτε, αλλά πάρτε μια απόφαση! Μια απόφαση της πλειοψηφίας για το σύνολο! Υποταγή σ’ αυτό όλων μας χωρίς περαιτέρω παράπονα και «στάλεγα γώ»!
Ο μόνος δρόμος –στην όποια επιλογή: να πεισθούμε και να πείσουμε τον καθένα ότι η εργασία δεν είναι ούτε δουλιά, ούτε δουλεία…κι ότι μόνο ο δούλος αποφεύγει τον κάματο και τον ιδρώτα της κούρασης!
Είναι απλό να σκεφθούμε ότι αφού μάθαμε να μας εκμεταλεύονται ασύστολα, ότι ήρθε ο καιρός να εκμεταλλευθεί ο καθένας τον εαυτό του προς όφελος του!!!
 Το τονίζω και πάλι, αδιάφορο από την επιλογή ευρώ ή δραχμή, ότι οι διαμαρτυρίες,  απεργίες, σαμποταζ δεν οδηγούν πουθενά και τονώνουν την αδυναμία του κόσμου για μια ουσιαστική εξέγερση (επιμένω χωρίς αίματα)…

Ο Ανθρωπος είναι καιρός να συνειδητοποιήσει ότι είναι ο μοχλός κάθε κίνησης, δράσης, δημιουργίας αλλά και στάσης απεναντι σε κάθε τι που τον καθυστερεί-ανατρέπει ή τον επιβουλευεται-εκμεταλλευεται ασύστολα!

Θα επανέλθουμε δριμύτεροι αύριο…Δυστυχώς έχουμε καιρό άφθονο για να πούμε πολλά και όμορφα μεχρι ν’ αποφασισθει η δράση…